May
22
2010
0

Αστυνομική επιχείρηση τρομοκράτησης αγωνιστών για την υπόθεση στο Αποπηγάδι

Επιστολή – Καταγγελία

 

Χτές το βράδυ, (Πέμπτη 20-05-2010) αρκετή ώρα μετά τη δύση του ηλίου, ήρθε στην κατοικία μας ισχυρή αστυνομική δύναμη. Επικεφαλής ήταν ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Βουκολιών, ο οποίος συνοδεία πολλών τζιπ με ΤΑΕ και πλήθους πάνοπλων αστυνομικών εισέβαλε στην αυλή και στο σπίτι μας, χωρίς κάποιο νομικό έγγραφο ή ένταλμα εισαγγελέα που να δικαιολογεί την ενέργεια του αυτή.

Ο επικεφαλής διοικητής λοιπόν, μιλώντας ευθαρσώς και αρπάζοντας βίαια το κινητό τηλέφωνο από τα χέρια της μητέρας μου, απαιτούσε φωνάζοντας με την οπλισμένη ακολουθία του να πάμε στο τμήμα εγώ και ο αδερφός μου για να μας ανακρίνει, χωρίς να μας εξηγεί το λόγο.

Στην ερώτηση μου αν έχουνε κάποιο νομικό έγγραφο να μου παραδώσουν, που να με καλεί νόμιμα να καταθέσω, για να μπορέσω να τους ακολουθήσω, απαντά ''όχι'' και με αυταρχικό ύφος δηλώνει πολλές φορές και ο διοικητής και αστυνομικός που τον συνοδεύει, ότι αν δεν τους ακολουθήσουμε θα μας πάνε μέσα με τη βία.

Όταν τους είπα κατηγορηματικά ότι χωρίς τη νόμιμη διαδικασία, χωρίς παρουσία ή ένταλμα εισαγγελέα δέν μπορούν να εισέρχονται σε οικεία πολίτη, να καταργούν το άσυλο του σπιτιού και να τον παίρνουν βίαια για ανάκριση και ότι διαφυλάσσοντας τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα μου, έχω δικαίωμα και καθήκον να αρνηθώ μια τέτοια αδικαιολόγητη προσαγωγή εμένα και του αδερφού μου, συνέβη το εξής ανατριχιαστικό.

Ο αστυνομικός που συνοδεύει το διοικητή, απειλώντας με , “θα δεις τι θα σου κάνουμε'' με σπρώχνει χτυπώντας με δυνατά στο στήθος. Όταν διαμαρτυρήθηκα για την κατάχρηση εξουσίας και την άσκηση βίας πάνω μου, φωνάζει προκλητικά τους δεκάδες αστυνομικούς των ΤΑΕ λέγοντας “αντιστάθηκε, βάλτε του χειροπέδες , τώρα θα σε δέσουμε με τις χειροπέδες και θα έρθεις μέσα με τη βία γιατί αντιστάθηκες". Την ίδια στιγμή μου κάνουν επίθεση και με χτυπάνε μαζί με το διοικητή, προκειμένου να με ακινητοποιήσουν και να μου περάσουν χειροπέδες.

Την ώρα που με χτυπάνε είναι παρόντες το ανήλικο αδερφάκι μου Αλέξανδρος Παναγιωτάκης ηλικίας 8 ετών, η αδερφή μου Κυριακή Παναγιωτάκη μαθήτρια τρίτης Λυκείου, ένας οικογενειακός φίλος με σοβαρό πρόβλημα υγείας, η μητέρα μου, ο ανάπηρος κατά 80% συνταξιούχος πατέρας μου και ο φοιτητής αδερφός μου Σπύρος Παναγιωτάκης. Δηλώνοντας τους ότι θα καταθέσω μήνυση εναντίον τους καταφέρνω να τους ξεφύγω και έπειτα από τη δήλωση μου αυτή, μας λένε ότι θα έρθουν με χαρτί σε ένα τέταρτο ή στις 4 τα μεσάνυχτα να μας πάνε μέσα.

Σαν μέλη της πρωτοβουλίας κατοίκων Παλαιών Ρουμάτων για την διάσωση του Αποπηγαδιού και εγώ και ο αδερφός μου Σπύρος Παναγιωτάκης, εκτός από τους “υπαλλήλους” και τις πολλαπλές μηνύσεις της Αιολικής Μουσούρων ΑΕ., έχουμε επανειλημμένα υποστεί σωματική και ψυχολογική βία από τις αστυνομικές δυνάμεις της περιοχής. Θα πρέπει να μάθουν λοιπόν οι παραπάνω, ότι εμείς τον έντιμο αγώνα μας για τη διάσωση του Αποπηγαδιού θα τον συνεχίσουμε, παρά τις φασιστικές ταχτικές ορισμένων ένστολων και μη.

Όσο για το διοικητή του τμήματος Βουκολιών και τον αστυνομικό που βιαιοπράγησαν εναντίον μου μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, αρμόδια είναι στο εξής τα ελληνικά δικαστήρια. Οι ενέργειες τους αντιβαίνουν εκτός των άλλων, στον άγραφο νόμο, στη λογική και στις παραδόσεις του τόπου μας. Κλείνοντας έχω να πω ότι το ανήλικο αδερφάκι μου υπέστη ισχυρό σοκ έκλαιγε και δε μπορεί να μιλήσει από τότε που είδε να χτυπάνε την οικογένεια του ενώ η αδερφή μου δεν μπόρεσε να δώσει την άλλη μέρα πανελλήνιες εξετάσεις καθώς δεν έκλεισε μάτι, έπειτα από όλη αυτή τη βία που ασκήθηκε στο σπίτι μας.

Τα σπίτια των πολιτών όλου του κόσμου πρέπει να φυλάσσονται σαν χώροι ιεροί, από την εξουσία αυτών που δεν θέλω να χαρακτηρίσω.

Λευτέρης Π.

Apr
19
2010
0

Kείμενο Αναρχικών – Αλληλέγγυων για την Κατάληψη Rosa Nera

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ

Mπροστά σε μια γενικευμένη κοινωνική αποσταθεροποίηση η Κυριαρχία προσπαθεί να εμφανιστεί ως ο βασικός διαμορφωτής των ιστορικών εξελίξεων που συμβαίνουν στον ελλαδικό χώρο. Η βίαιη προλεταριοποίηση των μέχρι πρότινος μικροαστικών στρωμάτων και η περαιτέρω απαθλίωση των συνθηκών ζωής για όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια, σηματοδοτούν τεράστιες ανακατατάξεις στο επίπεδο των κοινωνικών δυνάμεων. Ζούμε την ιστορική μετάβαση σε ένα νέο καθεστώς, του οποίου η μορφή και το περιεχόμενο βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση. Τα θεμέλια του 35χρονου αστικο-δημοκρατικού καθεστώτος και η κοινωνική συναίνεση που το συνοδεύει έχουν διαρραγεί. Η Κυρίαρχη Τάξη έχει διασαλευτεί. Τα κοινωνικά εκείνα κομμάτια που επέλεξαν να εξεγερθούν, αρνούμενα την εκμετάλλευση και την υποτίμηση της ζωής τους έχουν ήδη κηρύξει και από την πλευρά τους –δημόσια και τυπικά- τον πόλεμο στους κυρίαρχους από το δεκέμβρη του 2008.

Έκτοτε μια ισχυρή, δυναμική και ετερόκλητη κοινωνική μειοψηφία προσπαθεί να ανταγωνιστεί τις κυρίαρχες επιταγές, να απαντήσει και να αντισταθεί στους στρατηγικούς σχεδιασμούς της εξουσίας. Ένα μόνο κομμάτι αυτού του μορφώματος είναι και το πλέγμα των καταλήψεων, των ανοιχτών κοινωνικών χώρων και στεκιών, που απλώνονται πλέον σε όλο τον ελλαδικό χώρο. Μέσα σε αυτήν την υπό διαμόρφωση κοινωνική δυναμική οι καταλήψεις και τα στέκια λειτουργούν ως σημεία συσπείρωσης αγωνιστών, ως κύτταρα αντίστασης και ως χώροι πολιτικής-κινηματικής ζύμωσης αντιλήψεων και συνειδήσεων. Ταυτόχρονα προσπαθούν να κινητοποιηθούν και να πάρουν πολιτικές πρωτοβουλίες ανταγωνιστικές και μη ενσωματώσιμες στην κυρίαρχη τάξη.

Το αστικο-Δημοκρατικό Καθεστώς, στην προσπάθειά του να καθορίσει την “τελική” έκβαση του νέου κοινωνικού συμβολαίου, επιχειρεί να αποσυνθέσει και να διαλύσει τις κοινωνικές εκείνες δυνάμεις που δεν αφομοιώνονται στην Κυρίαρχη Τάξη. Ταυτόχρονα προσπαθεί να απομονώσει και να καταστείλει εκείνα τα κομμάτια που μπορούν να δώσουν επικίνδυνη, για την εξουσία, τροπή στις εξελίξεις, διαχέοντας τις αντιλήψεις και τις πρακτικές τους στην κοινωνία. Σε αυτή τη συγκυρία, το κράτος επιστρατεύει όλα του τα όπλα, όχι απλώς για να καταστείλει τα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια, αλλά για να επιτηρεί όλο το πλέγμα των κοινωνικών σχέσεων, ώστε κάθε υπόνοια αντικαθεστωτικής σκέψης ή/και δράσης να καταπνίγεται εν τη γεννέσει. Οι καταλήψεις και τα στέκια δεν θα μπορούσαν φυσικά να μείνουν στο απυρόβλητο. Επαγγελματίες χειραγωγοί και συκοφάντες δημιοσιογραφίσκοι, πρυτάνεις, μπάτσοι, παρακρατικοί και φασίστες προσπαθούν να λασπολογήσουν, να τρομοκρατήσουν, να καταστείλουν και να σπάσουν τα ερείσματα που έχουν οι καταλήψεις και τα στέκια σε κομμάτια της κοινωνίας και να τα διαχωρίσουν από το ευρύτερο κοινωνικό κίνημα στο οποίο συμμετέχουν και συνδιαμορφώνουν. Έτσι τους τελευταίους μόνο μήνες είχαμε εισβολή μπάτσων στο Ρεσάλτο, χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών, βόμβα στο buena ventura, απόπειρες εμπρησμού (αγρός, villa amalias, λέλας καραγιάννη), επιθέσεις φασιστοειδών σε rosa nera, κτήμα πραπόπουλου.

Στα χανιά, τα χριστούγεννα του 2009, η πρυτανεία και οι μπάτσοι αδειάζουν την κατάληψη παπαδοπέτρου, αφαιρώντας ταυτόχρονα και όλα τα πορτοπαράθυρα. Την ίδια περίοδο ξαναρχίζουν να πιπιλίζουν το “ζήτημα του κτιρίου της παλαιάς μεραρχίας”, που είναι κατειλημμένο εδώ και έξι χρόνια (Rosa Nera). Μετά την ακύρωση της διαδικασίας για τη δημοπράτηση της κατάληψης rosa nera (2.3.10), οι πρυτανικές αρχές την αναβάλλουν και την πραγματοποιούν εν κρυπτώ. Το έργο αναλαμβάνει εταιρεία απ’ τη χαλκίδα. Ταυτόχρονα, μέσα από δημοσιεύματα και αρθογραφίες “ευυπόληπτων” παραγόντων της πόλης, συκοφαντούν και λασπολογούν την κατάληψη, ενώ η πρυτανεία μέσω συσκέψεων προσπαθεί να φτιάξει τη συμμαχία εκείνη (δήμαρχο, νομάρχη, πρόεδρο ΤΕΕ, δικηγόρους κ.ά.) που θα της επιτρέψει να φτιάξει την κοινωνική συναίνεση για την εκκένωση της κατάληψης. Ανάλογες μεθοδεύσεις είχαν γίνει και για την κατάληψη παπαδοπέτρου. Δεν μας ενδιαφέρει σε καμία περίπτωση ποιες “εκπαιδευτικές” ή άλλου τύπου “ανάγκες” θέλουν να στεγάσουν στο κτίριο της κατάληψης. Απ’ τη δικιά μας οπτική σκοπιά, αυτό που θέλουν δεν είναι τίποτε παραπάνω από το να διαλύσουν ένα χώρο αντίστασης και πολιτικής-πολιτιστικής δραστηριοποίησης. Και είναι διατεθειμένοι να το κάνουν ακόμα κι αν χρειαστεί να σπαταλήσουν 5,5 εκατομμύρια για την “αναστύλωση” του κτιρίου.

Οι καταλήψεις και τα στέκια επιχειρούν να πραγματώσουν, έστω και σε μοριακό επίπεδο, αυτόνομες και αντι-θεσμικές μορφές κοινωνικής οργάνωσης. Προσπαθούν να χτίσουν κοινωνικές σχέσεις αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα, το θέαμα, το χρήμα. Στηρίζονται στις αρχές της αλληλεγγύης, της αντιιεραρχίας, της ισοτιμίας με στόχο να δημιουργηθούν αυτόνομες–αντιεξουσιαστικές μορφές κοινωνικών δεσμών. Όσο η εξουσία θα προσπαθεί να απομονώσει, να εκφοβίσει και να καταστείλει, άλλο τόσο θα εντείνουμε τη δράση και την αντίστασή μας.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

10, 100, 1000άδες καταλήψεις

Αλληλεγγύη στη Rosa Nera

αλληλέγγυοι/ες αναρχικοί/ες

Apr
17
2010
0

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Μάριο Ζ.

100 άτομα περίπου βρέθηκαν το απόγευμα της πέμπτης στην πλατεία αγοράς σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Μάριο Ζέρβα. Ο Μάριος είναι εδω και 4 εβδομάδες προφυλακισμένος μέτα απο την αναίτια και χωρίς ενοχοποιητικά στοιχεία σύλληψη του κατα τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης στις 11 Μάρτη στην Αθήνα.

Στα πλαίσια της ημέρας πανελλαδικής δράσης αλληλεγγύης στον Μάριο Ζέρβα (15/4). Καλέστηκε συγκέντρωση στην αγορά της πόλης οπου κατα τη διάρκεια της (5 μ.μ. – 7:30 μ.μ.) στήθηκε μικροφωνική και μοιράστηκαν πολλά κείμενα σχετικά με την υπόθεση του Μάριου. Επίσης στην αγορά στήθηκαν και αρκετά πανό απο διάφορες συλλογικότητες και πολιτικές ομάδες που συμετείχαν στη συγκέντρωση. Η αντίδραση του κόσμου σχετικά αδιάφορη (όπως συνήθως άλλωστε) αν και σαφώς η συγκέντρωση τράβηξε τα βλέματα των πολιτών.

Το κείμενο που μοιράστηκε μπορείτε να το δείτε εδώ

Apr
15
2010
0

Κείμενο αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera απο την κατάληψη Πατησίων και Σκαραμαγκά

ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROZA NERA…

Το λιμάνι των Χανίων είναι γνωστό για το ηλιοβασίλεμα του. Το σημείο από το οποίο φαίνεται καλύτερα είναι η κατάληψη roza nera, αυτοί που υψώνουν τείχη και το κρύβουν, δεν θα καταλάβουν…
Τι δυστυχία  του ήλιου  να ανατέλλει στον κόσμο τους…

Από τις 2/3/10 ξεκίνησε η διαδικασία δημοπράτησης του κτιρίου όπου στεγάζεται εδώ και 6 χρόνια η κατάληψη Rosa Nera που βρίσκεται στα Χανιά, προκειμένου να ανακατασκευαστεί και να μετατραπεί σε έναν χρήσιμο και  άμεσα εκμεταλλεύσιμο χώρο για τα αφεντικά και τους  θεσμικούς παράγοντες. Παρόλο που αποκρύφτηκε  από τη δημοσιότητα για να αποφευχθούν οι δεδομένες κοινωνικές αντιδράσεις,η πρώτη διαδικασία της δημοπρασίας διεκόπη όταν καταληψίες μαζί με αλληλέγγυους/ες την  εμπόδισαν με παρέμβαση τους. Τελικά, η δημοπρασία ολοκληρώθηκε μια επόμενη μέρα άλλου, εκτός του χώρου πολυτεχνείου.

Ο πρύτανης δηλώνει ότι οι εργασίες θα ξεκινήσουν έως τέλος Μαρτίου και θα λήξει η κατάληψη. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει η ενεργοποίηση όλου του θεσμικού συρφετού, των τοπικών παραγόντων της πόλης, το οποίο προσπαθεί με δηλώσεις και συσκέψεις, να βρει τον δρόμο προς την βίαιη εκκένωση  των καταληψιών από τον ζωτικό και πολιτικό τους χώρο. Στην προσπάθεια αυτή μηχανεύονται  τρόπους για να αποσπάσουν την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση που θα στρώσει τον δρόμο στις δυνάμεις καταστολής.

Όμως οι καταλήψεις είναι χώροι στους οποίους εδαφικοποιούνται οι επιθυμίες,  η πορεία  των οποίων δεν μπορεί να οριστεί από τους  κυρίαρχους.
Σε ένα σύστημα που περνάει κρίση, οι καταλήψεις είναι οι χώροι που τους δημιουργούν πρόβλημα, οι χώροι στους οποίους  γεννιούνται και ορθώνονται  οι κοινωνικές αντιστάσεις, οι χώροι που φοβούνται. Είναι προπύργια αγώνα.

Μέσα στις καταλήψεις αλλά και έξω από αυτές δοκιμάζεται ο αγώνας συλλογικά και αμφισβητείται ο κόσμος της εξατομίκευσης. Ο αντιθεσμικός, αδιαμεσολάβητος και αυτοοργανωμένος χαρακτήρας των καταλήψεων  που απλώνεται σαν ιστός σε όλες τις πόλεις τρομάζει τον κυρίαρχο κόσμο, αυτόν που σμιλεύεται από σχέσεις ιεραρχίας,καταπίεσης και της εκμετάλλευσης,καταστολής και συναίνεσης.

Όπως αναφέρεται σε κείμενο της κατάληψης:

Η υπεράσπιση της Rosa Nera και των καταλήψεων…δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι του αγώνα για αυτοκαθορισμό και ελευθερία. Αφορά στους κοινωνικούς χώρους γιατί όταν απειλείται ένας απειλούνται όλοι. Καθετί που χάνεται από απ’ τη μεριά των πολλών γίνεται όπλο αγριότερης εκμετάλλευσης στα χέρια των λίγων ισχυρών. Το δικό μας όπλο είναι η αλληλεγγύη. Αυτή μας κρατάει όρθιους απέναντι στην βαρβαρότητα και απελευθερώνει αστείρευτες δυνάμεις αντίστασης και ανατροπής των σχεδίων εναντίoν μας.

Στέλνουμε τους συντροφικούς μας  χαιρετισμούς  στην κατάληψη Roza Nera, μαζί με την αμέριστη συμπαράσταση μας.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROZA NERA.

Apr
15
2010
0

Κείμενο-κάλεσμα για την συγκέντρωση σήμερα στην αγορά

ΟΥΤΕ ΜΕΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

O 28χρονος Μάριος Ζέρβας διανύει πλέον την τέταρτη βδομάδα προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού γιατί τόλμησε να συμμετέχει διαμαρτυρόμενος μαζί με χιλιάδες κόσμο κατά των νέων μέτρων της κυβέρνησης, στη διάρκεια της μεγάλης απεργιακής κινητοποίησης της Πέμπτης 11 Μάρτη στην Αθήνα. Προφυλακίστηκε μετά από αναίτια σύλληψη και ψευδείς κατηγορίες των αστυνομικών που τον συνέλαβαν, χωρίς κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο, πλην της κατασκευασμένης μαρτυρίας ενός ψεύτη, ασύδοτου και πορωμένου αστυνομικού των ΜΑΤ, που κατέθεσε σε βάρος του ότι είχε κρυμμένα τα χαρακτηριστικά του, ότι του είχε εκσφενδονίσει μολότοφ και ότι κινδύνεψε από φωτιά.

Στην προανάκριση προσκομίστηκε άφθονο οπτικοακουστικό υλικό που αποδεικνύει αδιάψευστα ότι το πρόσωπο του ήταν εντελώς ακάλυπτο, ότι καμία μολότοφ ή φωτιά δεν υπήρξε στην γύρω περιοχή και ότι στο σημείο εκείνο δεν υφίστατο καμία ένταση. Στο σάκο του βρέθηκαν αποκλειστικά αντικείμενα της δουλειάς του (μαγιώ, αφρόλουτρο, μπουρνούζι, σαγιοναρες) ως δάσκαλου κολύμβησης σε νήπια στο ΟΑΚΑ, όπου επρόκειτο να πάει μετά το τέλος της πορείας. Κατά την ανάκριση ο Μάριος επικαλέστηκε δεκάδες πολίτες που βρίσκονταν παρόντες στο γεγονός και που προσφέρθηκαν αυθόρμητα να καταθέσουν την αλήθεια. Ανακριτής και εισαγγελέας όμως αγνόησαν επιδεικτικά τους δεκατρείς μάρτυρες υπεράσπισης και όλο το υλικό και προχώρησαν στην πρωτοφανή απόφαση για προφυλάκιση του.

Σε μια περίοδο βαθιάς συστημικής κρίσης και οικονομικής λεηλασίας, κάθε προσπάθεια για εκμαίευση συναινέσεων είναι καταδικασμένη στην αποτυχία. Το κράτος επιχειρεί να ανακόψει το κύμα κοινωνικής αμφισβήτησης και σύγκρουσης, με όπλα τη λάσπη και τη ‘’σιδηρά φτέρνα’’ της καταστολής. Οι ψευδείς καταθέσεις αστυνομικών αποτελούν πρακτική που εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο κλιμακούμενης θεσμικής βίας, αστυνομικής αυθαιρεσίας και στοχοποίησης εξιλαστηρίων θυμάτων προς παραδειγματισμό. ‘’Μηδενική ανοχή’’ , στυγνός εκφοβισμός και τρομοκράτηση προς κάθε κατεύθυνση είναι η νοοτροπία του «προστάτη» υπουργού. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες μιας ολοένα εντεινόμενης δράσης με στόχο να αποτραπεί η συμμετοχή των πολιτών σε κινητοποιήσεις – φαινόμενο που καταδεικνύεται από πλήθος πρόσφατων παραδειγμάτων, όπως οι εκατοντάδες συλλήψεις και προληπτικές προσαγωγές στις πορείες , η σύλληψη του φοιτητή Γ. Δημητρίου με τις πυζάμες στη Θεσσαλονίκη, η επίθεση στο Μανώλη Γλέζο και τελευταία η σύλληψη και προφυλάκιση του Μάριου. Οι ‘’προστάτες’’ του πολίτη , που ευτελίζουν, ταλαιπωρούν και κατατρομοκρατούν , συνήθως δεν είναι σε θέση ούτε να υποστηρίξουν τις καταθέσεις τους στο δικαστήριο. Χαρακτηριστικό της … αξιοπιστίας τους στην περίπτωση του Μάριου, είναι ότι οι καταθέσαντες στο δικαστήριο αστυνομικοί – ας σημειωθεί εδώ ότι όλες οι καταθέσεις ήταν καρμπόν της πρώτης – είχαν στην τσέπη αντίγραφο της προανακριτικής τους κατάθεσης, το οποίο και συμβουλεύονταν κρυφά. Διαρκώς νέα κρούσματα αδικαιολόγητης αστυνομικής βίας και κατάχρησης εξουσίας γίνονται γνωστά, με θύματα όχι μόνο μεταξύ όσων διαμαρτύρονται ενεργά και συμμετέχουν στα κοινωνικά κινήματα, αλλά και άλλων πιο αδύναμων, οι οποίοι εξωθούνται συστηματικά στο περιθώριο, όπως μετανάστες, μειονοτικοί, πρόσφυγες, τοξικοεξαρτημένοι κ.π.α.

H απάντηση σε τέτοιες μεθοδεύσεις βρίσκεται εκεί που δινόταν πάντα: στο δρόμο.

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΚΟΥΚΟΥΛΟΝΟΜΟΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΖΕΡΒΑ & ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ & ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ 11/ 03/10

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΕΜΠΤΗ 15/04/10 & ΩΡΑ 17.00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

Apr
07
2010
0

Δελτίο τύπου από το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων για την κατάληψη Rosa Nera

Το τελευταίο διάστημα γίνεται προσπάθεια από τις πρυτανικές αρχές του Πολυτεχνείου Κρήτης να εκμεταλλευτεί το χώρο της πρώην Μεραρχίας στην παλιά πόλη, εκδιώκοντας από τον κατειλημμένο χώρο, μία από τις πιο δραστήριες κοινωνικές συλλογικότητες της πόλης, την ROSA NERA. Εμείς δεν είμαστε αρμόδιοι να κρίνουμε ποιος είναι «ιδιοκτήτης» του χώρου. Μπορούμε όμως να μιλήσουμε για το ποιος είναι αλληλέγγυος σε μετανάστες και αντιφασίστες, ποιος έχει επιδείξει ευαισθησία σε γενικότερα ζητήματα της πόλης.

Θεωρούμε ότι δεν είναι καθόλου άσχετο θέμα με το δημόσιο πανεπιστήμιο τα διαρκώς διογκούμενα κοινωνικά προβλήματα. Θα περίμενε κανείς (ιδίως μετά την έξαρση της ρατσιστικής –φασιστικής βίας, που αποτέλεσε τελευταία κεντρικό ζήτημα στην κοινωνική ζωής της πόλης) ότι οι πρυτανικές αρχές του Πολυτεχνείου Κρήτης, θα είχαν προβληματιστεί σε σχέση με την απουσία τους, την ένδεια λόγου και πράξης σε σχέση τα προβλήματα της κοινωνίας . Στο κατ’ επίφαση όμως δημόσιο πανεπιστήμιο, στην πραγματικότητα ιδιοτελές και ακραία επιχειρηματικό δεν υπάρχει χώρος για τα «κοινωνικά προβλήματα». Ο λαλίστατος κατά τα άλλα Πρύτανης του Πολυτεχνείου δε βρήκε ούτε μια κουβέντα να πει για το ζήτημα του αναδυόμενου φασισμού. Αντίθετα φροντίζει με περίσσιο ζήλο να στοχοποιήσει, να φιμώσει και να συκοφαντήσει μια από τις σημαντικότερες αντιφασιστικές-κοινωνικές φωνές της πόλης, την κατάληψη ROSA NERA.

Σε ένα -δυστυχώς θεωρητικό- ενδεχόμενο ύπαρξης ενός δημόσιου Πανεπιστήμιου συνδεδεμένου με τις ανάγκες της κοινωνίας, οι πρυτανικές αρχές θα ήταν περήφανες που ένα κτίριο «ιδιοκτησίας» του, θα γινόταν ανεξάρτητη εστία κοινωνικού προβληματισμού! Το δικό μας Πολυτεχνείο , όμως, έχει άλλες ανάγκες. Πριν ένα χρόνο ήταν η σχολή Καλών Τεχνών (που κατά δήλωση του Πρύτανη δεν είναι πια στις προτεραιότητες του Πολυτεχνείου), σήμερα είναι σχολή Πολιτικών Μηχανικών (για την οποία υπάρχει άπλετος χώρος στις εγκαταστάσεις στα Κουνουπιδιανά), αύριο ποιος ξέρει τι! Εν τω μεταξύ ο χώρος της μεραρχίας που στεγάζεται η ROSA NERA πρέπει να αλλάξει χρήση, να εκποιηθεί, να γίνει γραφεία, ή ιδιωτικό εκπαιδευτήριο, τουριστικό αξιοθέατο ή γιατί όχι ξενοδοχείο… Οτιδήποτε άλλο, εκτός από εστία κοινωνικών αγώνων.

Στα έξι χρόνια ύπαρξης, η κατάληψη ROSA NERA έχει αποδείξει την αξία της. Αξία που δε μετριέται με χρήματα όπως ένα γκλαμουράτο ανακαινισμένο κτίριο. Η κοινωνική και πολιτική ζωή της πόλης θα ήταν πολύ πιο φτωχή χωρίς την ύπαρξη της ROSA NERA. Ακριβώς γιατί είναι φορέας μιας ιδιαίτερης, ξεχωριστής λογικής για την παραγωγή της κοινωνικής ζωής, η οποία αφήνει απέξω τους συνήθεις διαμεσολαβητές (κόμματα, κρατικούς θεσμούς, ΜΜΕ, πρυτανικές αρχές κτλ). Ακόμα και αν διαφωνεί κανείς σε επιμέρους ιδεολογικά ζητήματα με τη ROSA NERA, δε μπορεί παρά να αναγνωρίσει την ανάγκη ύπαρξης και δράσης της, γιατί αυτή η δράση αποτελεί μια διαρκή πρόκληση για το συντηρητισμό και τον ωχαδερφισμό της σύγχρονης κοινωνίας και μια διαρκή πρόσκληση σε κοινωνικούς αγώνες. Σε πείσμα των συκοφαντών της, η ROSA NERA και οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αυτή, έχουν όνομα, πρόσωπο και λόγο κρυστάλλινο. Κάθε προσπάθεια αλλαγής χρήσης του κτιρίου της μεραρχίας μπορεί να είναι οικονομικά ωφέλιμη για κάποιους, θα είναι όμως απόλυτα ζημιογόνος για το σύνολο της κοινωνίας, για τη συλλογική συνείδηση της πόλης.

Apr
07
2010
0

Δελτίο τύπου Πρωτοβουλίας Χανιωτών για το στρατόπεδο Μαρκοπούλου σχετικά με την Rosa Nera

Σήμερα που στην πόλη μας κλείσανε οι αλάνες και οι αυλές και σφραγίστηκαν οι πόρτες των ψηλοτάβανων καφενείων, η ύπαρξη ελεύθερων κοινωνικών χώρων επικοινωνίας, έκφρασης και δράσης αποτελεί μια αναγκαιότητα για την τοπική κοινωνία.

Μια πόλη που δεν είναι ανοιχτή (σε χώρους, ιδέες, και ανθρώπους) δεν μπορεί να είναι ελεύθερη. Κλειστά εσωτερικά σύνορα στην πόλη σημαίνει κλειστές ψυχές, κλειστά στόματα, κλειστές σχέσεις.

Η κατάληψη “Rosa Nera” πέρα και πάνω από τις πολιτικές συμφωνίες ή διαφωνίες μας, εδώ και σχεδόν έξι χρόνια είναι ριζωμένη στην χανιώτικη κοινωνία, μέσα από τη συμμετοχή της στα μικρά και μεγάλα κινήματα της πόλης μας, αλλά και από τις πολυπληθείς πολιτιστικές και κοινωνικές της δράσεις.

Επειδή θεωρούμε ότι μέρος της αξιακής συγκρότησης μιας τοπικής κοινωνίας είναι και το ενδιαφέρον της για την ύπαρξη χώρου έκφρασης του διαφορετικού, ακόμα και του ανυπάκουου προς την κυρίαρχη ιδεολογία πολίτη,

Επειδή επίσης, πιστεύουμε ότι χώροι για την στέγαση υπηρεσιών ή σχολών του πολυτεχνείου υπάρχουν διαθέσιμοι αρκετοί στην ιδιοκτησία της πολυτεχνειακής κοινότητας και μάλιστα έξω από το ταλαιπωρημένο κέντρο της πόλης μας,

Kαλούμε τους φορείς αυτής της πόλης να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματά της, όπως:

  • με την παραχώρηση και την μετατροπή σε πάρκο του στρατοπέδου Μαρκοπούλου (η Rosa Νera από την αρχή συμμετείχε στους αγώνες μας σε αντίθεση με το Πολυτεχνείο Κρήτης που είναι ο μοναδικός φορέας της πόλης μας που δεν πήρε θέση…)
  • με τον δραστικό περιορισμό των ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων και χώρων πρασίνου, οι οποίοι καταλαμβάνονται από ιδιώτες για να αναπτύξουν επιχειρηματικές δραστηριότητες
  • με την αναστήλωση και την πολιτιστική αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων στην τύχη τους νεωρίων
  • με την προστασία της παλιάς μας πόλης που έχει σχεδόν εξολοκλήρου καταληφθεί από τα μπαρ και την τουριστική βιομηχανία, χάνοντας συνεχώς τον χαρακτήρα και μαζί τους μόνιμους κατοίκους της
  • με το ερειπωμένο παλιό νοσοκομείο
  • με το οξύ κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης μας
  • και με τόσα άλλα και σημαντικά που αφορούν την βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας.

Η πρωτοβουλία Χανιωτών ως ένδειξη συμπαράστασης, καλεί τους πολίτες των Xανίων να συζητήσουμε για την προετοιμασία της 4ης γιορτής – διεκδίκησης του στρατοπέδου Μαρκοπούλου, στο χώρο της κατάληψης, την Πέμπτη 8 του Απρίλη στις 8 μ.μ.

Apr
03
2010
0

Επιστολή των γονέων απο το το παιδικό στέκι της Rosa Nera στα Χανιώτικα Νέα

Ενα ιδιότυπο παιδικό στέκι

Κύριε διευθυντά,

επειδή οι παιδικές χαρές που φροντίζονται από τον δήμο
είναι μόλις δύο (οι άλλες είναι παρατημένες στην τύχη τους), οι
ελεύθεροι χώροι και οι γειτονιές εξαφανίζονται, δημόσιοι εσωτερικοί
χώροι κατάλληλοι για παιδιά δεν υπάρχουν, επειδή παιδική
“διασκέδαση” σημαίνει πια βιντεοπαιχνίδια, τηλεόραση,
φαστφουντάδικα και βέβαια ιδιωτικοί παιδότοποι όπου το χέρι
πρέπει να μπει βαθιά στην τσέπη.

Γι’ αυτό, κάποιοι γονείς που δεν βρίσκουμε ικανοποιητικούς
χώρους στην πόλη μας για τα παιδιά μας, εδώ και λίγους μήνες
δημιουργήσαμε έναν όμορφο και ζεστό παιδότοπο όπου όλοι
μαζί παίζουμε, αυτοσχεδιάζουμε, γελάμε, επικοινωνούμε. Με
συλλογική εργασία και έξοδα, φαντασία και μεράκι, διαμορφώσαμε
μέσα στο κτήριο της κατάληψης Ρόζα Νέρα έναν χώρο
αποκλειστικά γι’ αυτό τον σκοπό. Κάτι αντίστοιχο δεν υπάρχει
στην πόλη μας και ελπίζουμε να προσφερθούν και άλλοι χώροι
για τέτοια εγχειρήματα.

Η κατάληψη Ρόζα Νέρα αποτελεί εδώ και 6 χρόνια ένα ενδιαφέρον
πείραμα συλλογικής και δημοκρατικής αυτοδιαχείρισης.
Λειτουργεί ως πολυχώρος ανοιχτός στον κόσμο, ενώ έχουν
γίνει και γίνονται ποικίλες κοινωνικές δραστηριότητες. Όλες
προσφέρονται χωρίς κανένα χρηματικό αντίτιμο ή άλλου είδους
ανταποδοτική υποχρέωση.

Γνωρίζοντας τα παραπάνω, αναρωτιέται κανείς γιατί ενοχλεί
τον πρύτανη του πολυτεχνείου Κρήτης, που σε συνεντεύξεις
του μιλάει για «κατοχή» του μέχρι πριν εγκαταλειμμένου
κτιρίου της Μεραρχίας. Χωρίς καμία οικονομική βοήθεια και
με δικά τους μέσα, οι άνθρωποι της κατάληψης κατάφεραν να
μετατρέψουν σε λειτουργικό κτίριο ένα επί σειρά ετών αφημένο
ερείπιο.

Όπως προαναφέραμε, μια από τις δραστηριότητες είναι
αυτή του παιδικού στεκιού, όπου πολλοί γονείς φέρνουμε τα
παιδιά μας. Αυτό, νομίζουμε, αποτελεί κοινωνική προσφορά,
που θα έπρεπε να είναι παράδειγμα τόσο για την πανεπιστημιακή
κοινότητα όσο και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Να
αξιοποιήσουν τους εγκαταλειμμένους χώρους (Μαρκόπουλο,
στρατόπεδο στη Χαλέπα), να φροντίσουν τους παρατημένους
και βρώμικους (πάρκο ειρήνης, δεκάδες παιδικές χαρές και πλατείες),
να αναπτύξουν αυτούς που υπολειτουργούν (πνευματικό
κέντρο), να είναι ανοιχτοί και χωρίς αντίτιμο προς όφελος της
κοινωνίας.

Γονείς από το παιδικό στέκι της
Ρόζα Νέρα

Mar
26
2010
0

Ενημέρωση απο τη συγκέντρωση στη Rosa Nera

Στο κλίμα καταστολής των καταλήψεων στα Χανιά αλλα και όλη τη χώρα ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ι.Γρυσπολάκης κάλεσε σήμερα δημάρχους, νομάρχες,  βουλευτές  και λοιπούς στη Πρυτανεία (απέναντι απο την κατάληψη Rosa Nera) για να πραγματοποιήσουν σύσκεψη με θέμα την αξιοποίηση του κτηρίου της Rosa Nera αλλα και του κτηρίου Παπαδοπέτρου.

Η κατάληψη Rosa Nera και οι αλληλέγγυοι κάλεσαν σε συγκέντρωση σήμερα στις 5μμ στην αυλή της κατάληψης με σκοπό να φανεί η αντίσταση ενάντια στα σχέδια πρύτανη-κράτου, να δείξουμε οτι το κτήριο δεν θα παραδωθεί εύκολα στα χέρια τους αλλα και για να γίνει παρέμβαση στη σύσκεψη απο τις αλληλέγγυες συλλογικότητες και να διαβαστούν τα κείμενα  τους σχετικά με το θέμα καταστολής της κατάληψης.

Πρώτος απ’ ολους έφτασε ο πρύτανης ο οποίος μάλιστα ήθελε να μπεί με το αυτοκίνητο του στην Αυλή της κατάληψης. Αν και η πόρτα ήταν ανοιχτή ο κόσμος δεν άφησε τον πρύτανη να μπεί με την mercedes του και αυτός μπήκε πεζός περνώντας απο το πλήθος που τον γιούχαρε και φώναζε συνθήματα. Η απόφαση απο την χθεσινή συνέλευση ήταν να μην περάσει κανένας μέσα απο την αυλή και να μπεί απο την πίσω πόρτα αλλα αντίθετα να μπούν όλοι απο την μπροστινή. Ο πρύτανης όμως ισχυρίστηκε οτι δεν έχει κλειδιά αυτής της πόρτας με αποτέλεσμα να περάσουν όλοι (Νομάρχες, Δήμαρχοι κ.λ.π.) μέσα απο το πλήθος.

Η συνήθης τακτική του πρύτανη οπου προκαλεί τον κόσμο να του επιτεθεί για να κλαφτεί αργότερα στα κανάλια αυτή τη φορά δεν έπιασε. Ο πρύτανης βγήκε και ξαναμπήκε προκλητικά αρκετές φορές απο τη πρυτανεία αλλα κανένας δεν του έκανε το χατήρι να ακουμπήσει αυτόν ή κάποιον απο τους “καλεσμένους” του.

Τελικώς η σύσκεψη δεν έγινε αφου δεν ήρθαν οι βουλευτές που είχαν καλεστεί απο τον πρύτανη. Παρ’ ολα αυτά ο Ι.Γρυσπολάκης στις δηλώσεις του είπε οτι η σύσκεψη δεν έγινε γιατι παρεμποδίστηκε! Οταν οι δημοσιογράφοι μάλιστα του θύμισαν οτι έλειπαν κάποιοι βουλευτές αυτός του απάντησε οτι αυτός τους είπε να μην έρθουν για να μην λιντζαριστούν.

Άυριο στις 11 το πρωί καλείται συγκέντρωση στην αγορά σχετικά με το θέμα καταστολής της κατάληψης Rosa Nera

Mar
26
2010
0

Κείμενο αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera απο το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

26-3-2010

Είναι «τυχερή» αυτή η πόλη.
Εδώ υπήρξαν και υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται για  ελευθερίες και δικαιώματα, που προτάσσουν την έμπρακτη αλληλεγγύη στην καθημερινότητά τους.
Εδώ υπάρχουν πολιτικοί και κοινωνικοί χώροι που υπερασπίζονται τις ελευθερίες και διεκδικούν ίσα δικαιώματα για τον καθένα που τα στερείται.
Έτσι γνωρίσαμε εμείς τη RΟΖΑ NERA…
Ένα χώρο ανοιχτό στην κοινωνία και τις ιδέες, ένα χώρο που οργανώνει αλλά και φιλοξενεί πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και δράσεις, που παρέχει στέγη σε όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη. Σε αυτό το χώρο έχουν φιλοξενηθεί μετανάστες απεργοί πείνας μετά τη νικηφόρα έκβαση του αγώνα τους, θύματα ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων, κούρδοι πρόσφυγες που έφτασαν με σαπιοκάραβα στις ακτές μας, φτωχοί έλληνες και μετανάστες, μέλη της αποστολής στη Γάζα…

Έτσι γνωρίσαμε εμείς τους ανθρώπους της ΡΟΖΑ ΝΕΡΑ…

Όταν στην ανάγκη, στρέφαμε το βλέμμα δίπλα μας, ήταν εκεί, ακούραστοι συμπαραστάτες, αναπόσπαστο κομμάτι κάθε μικρού και μεγάλου αγώνα, κάθε συλλογικής διεκδίκησης των μεταναστών. Από τις μεγάλες κινητοποιήσεις μας ενάντια στη «ντιρεκτίβα του αίσχους» της Ε.Ε μέχρι την απεργία πείνας των 15 μεταναστών για την πολυπόθητη νομιμοποίηση όλων μας. Από τη διεκδίκηση του παλιού ΙΚΑ για χρήσεις αλληλεγγύης και ξενώνα αστέγων μέχρι τους αγώνες για την εξάλειψη των φασιστικών και ρατσιστικών επιθέσεων στην πόλη μας…

Και τώρα ακούμε και διαβάζουμε ότι απειλείται αυτός ο χώρος να κλείσει και να εκκενωθεί από τους χρήστες του (όλους μας δηλαδή), για να χρησιμοποιηθεί για στέγαση άλλης μιας σχολής του Πολυτεχνείου… Αμφιβάλλουμε για την αναγκαιότητα αυτή. Υπάρχουν χώροι για κάτι τέτοιο, ή μπορούν να εξευρεθούν…  Αυτό έχουμε να πούμε εμείς. Αυτό λέει και κάθε έντιμος Χανιώτης…

Ήρθε λοιπόν η ώρα για όλους μας να διαλέξουμε. Κι επιλέγουμε αβίαστα…  Το καλό ενός τόπου, δεν είναι τίποτα άλλο από το καλό των ανθρώπων του. Και το καλό των ανθρώπων αυτού του τόπου είναι να συνεχίσει να υπάρχει η ΡΟΖΑ ΝΕΡΑ, έτσι όπως την γνωρίσαμε εμείς.  Κι άλλη μια…  Πολλές ΡΟΖΑ ΝΕΡΑ. Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης θα στηρίζει με κάθε τρόπο, κάθε μορφή αυτοοργάνωσης που στόχο έχει την διεύρυνση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων, την έμπρακτη και ουσιαστική αλληλεγγύη στους ανθρώπους που υφίστανται εκμετάλλευση, αδικία και διώξεις (εμείς ξέρουμε απ’ αυτά).

Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα…

Powered by WordPress | Theme: Siteslike

css.php